| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
Ti Amo Italy
اين بهترين هديه تولدي بود كه مي تونستم بگيرم. قهرماني ايتالياي محبوبم، اونم شب تولدم، بهتر از اين نمي شه. عالي بود، عالي...
كات. تموم شد. جام جهاني هم تموم شد... ۴ سال بعد من كجا باشم؟ شما كجا باشي؟ نمي دونم، فقط هر وقت مروري مي كنم، اين گذر عمر هست كه بيشتر از همه تو ذهنم مي مومنه و خاطرهاي تلخ و شيريني كه مرور مي شه. هميشه اين تضاده هست، بهتر بگم در ذاتش هست. وقتي سال نو مي شه، يا روز تولد آدم مي شه، در عين حال كه خوشحالي از اين اتفاق كه داره مي افته ولي يك حس غريبي كه با غمي همراه هست آزارت مي ده، شايد ياداوري اين نكته كه عمرت در حال سپري شدنه و فرصتها بسرعت از كفت ميرن، يكجورايي آزارت مي ده...، نميدونم. اين بيت شعر رو استاد مشايخي در يكي از آخرين برنامه هايي كه تو تلويزيون من از ايشون ديدم، گفت: عمر پا بر دل من مي نهد و مي گذرد خسته شد چشم من از اين همه پاييز و بهار و اين بيتي هست كه هميشه تو ذهنم مرور مي كنم، خصوصاً اينروزها. (بعد از چند روز اومدم، حالا هم با زرم و زورم و ناله...، مردم موقع تولدشون كه ميشه، بلانسبت جفتك چارگوش مي زنن از خوشحالي، منم انگاري عزرائيل كارت دعوت فرستاده باشه واسم، مثل ميتها كه منتظرند رو به موت بشند، شدم. با شما نيستم اين تراوشات ذهني خودم بيد.) اين چند وقته با خراب شدن سيستمم كه حسابي خرج رو دستم گذاشت و بقيه كارها كه حسابي وقتم رو گرفت، خوب بهونه اي شد واسه من كه از هر چي كامپيوتر و اينترنت دور باشم، چند سري نيت كردم (قبلش هم وضو گرفتم) كه منظم تر بنويسم و جدي تر ولي كارها نگذاشته، اميدوارم تا هفته آينده و رديف شدن كارها فارغ البال دوباره با خيال راحت وبلاگم رو يك سر و ساماني بدم. (بلند بگو ايشالا) پي نوشت۱: بازي فينال خوبي از كار در نيومد، ولي خوب نتيجه راضي كننده بود. حركت زيدان هم... حيف كه اينطوري تموم شد واسه زيزوي عزيز، لياقتش بود كه با شكوهتر از جام خداحافظي كنه، اين ماتراتزي مارمولك از اون موذيهاي روزگاره، به هر حال بهترين بازيكن جام كمتريني بود كه نصيب زيدان شد و بحق لياقتش رو هم داشت. پي نوشت۲: حالا ايتاليا آقاي فوتبال دنياست. با اين دفاع مريخي (فابيو كاناوارو) كه داره، ايتاليا بي همتاست، البته ديگر ستارهاي اين تيم رو هم فراموش نكنيم. فرانسه هم عالي بازي كرد ولي خوب بازي اشكنك داره، سر شكستنك داره. |+| نوشته شده توسط كوروش در سه شنبه 1385/04/20 و ساعت 4:55 قبل از ظهر |
پیش بسوی فینال
فرانسه ۱ - ۰ پرتغال ديگه بهتر از اين نمي شد، فرانسه هم اومد فينال، خوب خرطوم، نه ببخشيد همون دماغ فيل بزرگ سوخت. فكر مي كرد فرانسه هم انگليسه كه با كولي بازي بتونه جو رو به نفع خودش كنه و به لطف دروازه بان پنالتي گيرش اين بازي رو بزنه و برسه فينال، هر چند از حق نگذريم تيم پرتغال لياقت بالا اومدن تا اين مرحله رو داشت ولي زيادي لوس مي شد كه بياد فينال و قهرمان هم بشه. به هر حال خيلي حال داد، دقيقاً هموني كه پيش بيني كردم شد، حالا چه بازي شود فرانسه و ايتاليا؟ به ياد فينال يورو 2000 كه فرانسه ايتاليا رو برد، حالا نوبت ايتالياست تا فرانسه رو ببره، دو تا تيم با يك تفكر خوب و يك تيم آماده به فينال رسيدند. حيف واقعاً حيف كه زيزوي عزيز داره خداحافظي مي كنه، شايدم اينطوري بهتره، حالا چه فينال رو ببره (البته بعد از ايتاليا عزيز) و چه نبره اين زيندين زيدان هست كه ياد و خاطره بازيهاي بي نظيرش در ذهن علاقه مندان فوتبال براي هميشه حك مي شه، واقعاً تو اين جام نشون داد كه بهترين بازيكن جهان هست و هنوزم دود از كنده بلند مي شه، مهارت بي نظير اين بازيكن و خونسردي فوق العادش واقعاً ستودنيست، حالا منتظر مي شم تا فينال و آخرين هنرنمايي زيزو رو خوب بخاطر بسپارم، چون حالا حالا دنياي توپ گرد اسطوره اي مثل زيدان نخواهد ديد. به هر حال براي منه عشق ايتاليا كه آرزوي اول جام، رسيدن آرژانتين و ايتاليا به فينال بود، اومدن ايتاليا به فينال كه مهمتر از همه چي بود محقق شد، درسته كه آرژانتين نيومد بالا، ولي ديدن بازي بي نظير زيدان جاي همه چي رو پر كرده و اين هم خيلي عاليست. چه فيلمي هست اين آنري نزده، خودشو ولو كرد تو جريمه پرتغال، باريكلا آنري، شير ماميت حلالت باشه پسر. شانس هم با فرانسه يار بود تو چند تا صحنه مخصوصاً سوتي خيته بارتز. من كه اميدوارم ايتاليا قهرمان بشه، ولي خوب نشد عيبي نداره زيزوي عزيز جام رو مي بره بالاي سر. پس تا فینال، منم تا اون موقع سیسیتم رو بازسازی نهایی کنم و در خدمدتون باشم.
|+| نوشته شده توسط كوروش در پنجشنبه 1385/04/15 و ساعت 3:20 قبل از ظهر |
coming soon
ها سلام بازم من بيدم. همونطور كه اون بالا نوشتم بزودي باز مي گردم. ايول خوب دلم خنك شد، بابا ايتاليا رو عشق است، انتقام آرژانتين رو خوب گرفتند، حالا فرانسه هم بياد فينال چه شود. اين آلمانيهاي ... خوب دماغشون سوخت. سر فرصت راجع به همه چيز توضيح مي دم. تا پست بعدي. |+| نوشته شده توسط كوروش در چهارشنبه 1385/04/14 و ساعت 4:29 قبل از ظهر |
|
درباره وبلاگ
![]() من کوروش فرزند ایران زمین هستم. یک مرد تنها در سرزمینی تنهاتر.
منوی اصلی
صفحه نخستپست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه اضافه به علاقه منديها نوشته های پیشین
85/11/01 - 85/11/3085/10/01 - 85/10/30 85/09/01 - 85/09/30 85/08/01 - 85/08/30 85/07/01 - 85/07/30 85/06/01 - 85/06/31 85/05/01 - 85/05/31 85/04/01 - 85/04/31 85/03/01 - 85/03/31 85/02/01 - 85/02/31 پيوندها
doxdoاز هفت آسمان فرهنگ و هنر لینکستان سایتهای ایرانی قفسه هارمونیا قرمزته نقطه ته خط مهار بیابانزایی نیک آهنگ ت مثل چی؟ ParaDox یک پزشک پا برهنه بر خط شیندخت پوتین هرمس گرگ بیابون(2) خوابگرد حاجی واشنگتن صفا در لسآنجلس تهرانتویی هر دو عاشق از پشت یک سوم خط کشیدهها آزادنویس قالب های حرفه ای وبلاگ ابزار وب فارسی امکانات
|
| Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar |